آهنگسازی، فرایند پیچیده و سلسله واری است که باید آن را پله پله طی کرد.
طی مطالب گذشته ویژه گی یک آهنگسازی را ذکر کردم.در این مقاله جزئیاتی در رابطه با آهنگسازی و ساخت آهنگ را خدمتتان عرض میکنم آهنگسازی فرایند پیچیده ای است. برای ساختن یک آهنگ، الهام گرفتن از هر چیز، تفکر خلاق داشتن، ایده های خلاقانه را به موسیقی تبدیل کردن و تبدیل این ایده ها به موسیقی کارهایی هستند که در فرایند آهنگسازی لازم و ضروری است.

به آهنگسازی که در ابتدای کار هستند و تجربیات کمی در این زمینه دارند، توصیه میکنم در زمان آهنگسازی حتما به روحیات و حالات معنوی خود دقت کنند. موسیقی برگرفته از درون انسان است. احساسات و حالات روحی و جسمی در طول روز متفاوت هستند.حتی در فصول مختلف سال نیز این حالات متفاوت است.برای بسیاری از افراد فصل پاییز و برای بسیاری فصل زمستان الهام بخش ساخت آهنگهای عاشقانه و رومانتیک است. آهنگسازان تاثیرات بسیاری را از محیط اطراف دریافت میکنند.سعی میکنم به مواردی مشابه در زیر اشاره کنم.

رنگ ها
اگر آهنگسازی می خواهد آهنگی بسازد می تواند با بهره گیری از علایق خود به رنگ ها الهام بگیرد. مثلا آهنگسازی که به رنگ سبز علاقه دارد، در آثارش می توان آرامش را بسیار تجربه کرد یا آهنگسازی که به رنگ سیاه علاقه مند است ، در آثارش جلوه هایی از مرگ را خواهید یافت.

شخصیت
آهنگساز نیز مانند یک بازیگر می تواند با فرورفتن در نقش، حس واقعی تر و عمیقتری از کارکتر را در موسیقی نمایان کند. به طور مثال آهنگسازی که برای یک فرد کار آهنگسازی را انجام می دهد ، میتواند با درک خصوصیات و شخصیت آن فرد، الگوی شخصیتی وی را در ملودی نمایان سازد. به شکلی که شنونده با گوش دادن به اثر ، یک دیدی از خصوصیات اخلاقی خواننده پیدا کند.

طبیعت
بسیاری از نوآوری ها در عرصه آهنگسازی از طبیعت و ویژه گی های منحصربفرد آن الهام میگرند. به طور مثال در ساخت تصنیف های عرفانی می توان از صدای پرندگان الهام گرفت. مطمئنا طبیعت و زیبایی های آن که منشاء الاهی دارند میتواند تاثیر چندین برابری در شنوده ایجاد کنند

خاطرات
منبع دیگری که در کار آهنگسازی الهام بخش است، خاطرات خوب و به یادماندنی آهنگساز است. می توان با کمی مکث و مرور خاطرات روزهای خوب و الهام از شرایط محیطی یا عاطفی در آن لحظه ملودی با اثرگذاری بسیار زیاد خلق کرد. خاطراتی در روزهای بارانی ، در جنگل، دوری از دوستان،ازدست دادن عزیزان و غیره …

این موارد تنها تعدادی از منابع هستند که می توان از آنها الهام گرفت. آهنگساز تخیل خود را به کار می گیرد که پایانی ندارد.

مطلب بعدی که برای ساختن آهنگ مورد بررسی قرار می گیرد، تئوری موسیقی است. آخرین موردی که فرد می خواهد برایش پیش آید، اینست که تمام این ایده های خلاق را برای آهنگسازی داشته باشید، اما کمبود دانش موسیقی شما مانع این امر شود. یک بازیکن راگبی می تواند پاس دادن خود را بهبود بخشد، اما اگر قوانین بازی را نداند، قادر نخواهد بود به خوبی بازی کند. همچنین آهنگسازی به طور کامل در قید و بند قوانین موسیقی نیست، اما برای ساختن آهنگ باید تئوری موسیقی را دانست. همانطور که یک شاعر باید به زبان خود مسلط باشد تا بتواند شعر بسراید.

چند مورد از موارد کلیدی که فرد باید بداند و مرتبا دانش خود را در این زمینه بالاتر ببرد، عبارتند از:

یک. Staff (شناخت خطوط حامل یا خط سازهای کوبه ای)، Bar Lines (خط میزان)، Clefs (کلیدها مانند کلید سل، کلید فا، کلید دو)، Time Signatures (عدد های کسر میزان مانند ۲/۴، ۶/۸ و…)

دو. Note Values دیرند (ارزش زمانی نت ها مانند زمان نت سفید، سیاه، چنگ و…)، Rests (سکوت ها)، Phrasing جمله بندی (از نظر تاکید بر روی کلمه خاصی در جمله برای بیان منظور خاصی)، Rhythm وزن

سه. Articulation جمله بندی و نوع بیان موسیقی با توجه به تکنیک های سازی (با توجه به امکاناتی که هر یک از سازها دارند)، Instrument Specific Techniques تکنیک های ویژه هر ساز مثل: Pizzicato [پی تزی کاتو] پیتزیکاتو (تکنیک به ارتعاش درآوردن سیم های سازهای زهی مانند ویولن، بدون استفاده از آرشه و با کمک انگشت) و یا Con Sordino کن سوردینو (اجرا با استفاده از سوردین یا صدا خفه کن یا صدا کم کن)

چهار. Key Signature علامت های تغییر دهنده ( مانند بمل، دیز، بکار)، Circle of Fifths (جمله پنج تایی)، Accidenti (ناگهان یا ناگهانی روبرو شدن با علامت های تغییر دهنده)، Cadense (آهنگ و وزن، افول یا همان پایان دادن)

پنج. Major (گام ماژور)،Minor (گام مینور)، Diminished (گام کاسته)، Pentatonic (گام پنج صدایی)، Diatonic Scales (گام دیاتونیک)

شش. Modes (مدها)

هفت. Chords (آکوردها)، Extension (گسترش دادن یا بسط دادن گام)، Inversions (فاصله معکوس)، Sequence [سکو انس] سکونس (مرتب کردن یا همان هماهنگ کردن صداها، Arpeggios آرپژها (نواختن به ترتیب نت های یک آکورد پشت سر هم از بالا به پایین یا از پایین به بالا)

هشت. Instrument Ranges محدوده صدایی ساز (محدوده ساز که می تواند چه نت هایی را اجرا کند)، Timbers of each instrument [تمبر] تمبر صدایی هر ساز (آنچه باعث تفاوت در طعم و لحن صدای دو ساز می شود)، Difficult Areas of an Instrument سختی نواختن هر ساز از لحاظ چگونگی نوشتن نت و تفاوتش با سازهای دیگر (مثلا تفاوت نوشتن نت برای ساز کلارینت با ساز ترومبون)

البته ضروری نیست که آهنگساز تازه کار از تمام این موارد اطلاع داشته باشد، اما عدم اطلاع کافی فرد به این معنی است که خلاقیت وی در صورت کمبود ابزار برای ابراز آن تضعیف خواهد شد. آهنگسازان جوان باید از کتاب های تئوری موسیقی استفاده کنند. مطالعه دقیق این کتاب ها، یادداشت برداری از نکات مهم و انتقال آنها بر روی کارت های فلش (کارت های کوچک یادداشت)، استفاده از برگه های امتحانی سال های گذشته تئوری موسیقی برای خودآزمایی و سنجش دانش و سپس کار بر روی موارد ضعیف تر، استفاده از CD های مناسب برای تشخیص وزن و آهنگ و صوت های حاصل از ترکیب نت ها، همه مواردی هستند که در افزایش دانش موسیقی موثرند.

بالاخره آخرین توصیه در این مقاله، پویا نگه داشتن مقوله آهنگسازی است.

هدفتان این باشد که هر روز حتی یک قطعه کوتاه بسازید، شاید قبل از خواب بتوانید انعکاس وقایع آن روز را در قالب آهنگ درآورید. ساخته های خود را با هم ترکیب کنید. برای ارکسترهای مختلف آهنگسازی کنید. آهنگسازی چالشی است که اگر آن را پویا نگه دارید، تبدیل به مزیتی عالی خواهد شد و شما نمی دانید که ممکن است در این حین، شاهکاری بی نظیر خلق کنید.